To: Wim Pijbes, Gervaise Coebergh, Fenix Rotterdam, Stichting Droom en Daad
Cc: Angharad Cooper (executive producer)
Date: 15 September, 2025
Status: Confidential, Not for publication
Short description: Deze webpage is bijgevoegd aan een email geadresseerd aan Wim Pijbes, via Gervaise Coebergh. Voor vragen neem gerust contact op via mail@jobinatinnemans.com
A Hundred Thousand Good Nights
Opera with music and words by Jobina Tinnemans
Een groep mensen bevindt zich op het dek van een schip dat naar het Westen zeilt. Ze hebben maar één ding gemeen: een hoofd vol met beloftes om aan vast te klampen, de enige houvast op volle zee.
Duration: ca. 140 minutes
Main characters: Catalina, Hemma, Captain Margriet, Theo (Theophilus Fust), Vorstmans. Deze fictieve personages zijn gebaseerd op historische mensen.
Instrumentation: soprano, mezzo-soprano, alto, tenor, bass voices and 2x violin, 2x viola, 2x cello, double bass, 2x flute (doubling piccolo), 2x clarinet (doubling bass), alto and tenor saxophones, horn, cymbalom, percussion
Brieven Archief: geen fake news
De Engelse teksten van deze opera zijn gebaseerd op fragmenten van historische brieven, geschreven in 1664, vertaald vanuit het Nederlands.
De schepen waarin deze brieven zich bevonden waren gekaapt door de Engelsen in de tweede Anglo-Dutch War van 1664 en zijn momenteel bewaard in Het Nationaal Archief in London onder de naam Prize Papers. Alle woorden uit de opera kunnen terug-gelinked worden naar dit archief. De operatitel ‘A Hundred Thousand Good Nights’ is eveneens een citaat.
Componist Jobina Tinnemans heeft in 2023-24 transcripties gemaakt van deze 207 brieven uit 1664, in opdracht van de afdeling Social Science aan de Universiteit van Oldenburg in Duitsland. Jobina is de eerste persoon die de brieven heeft gelezen sinds deze geschreven waren, vier eeuwen geleden, en met de opera brengt ze de beschreven ervaringen tot leven, een kijk in de emotionele wereld van de gewone mens, vooral vanuit het perspectief van de vrouw, als huisvrouw, moeder, dochter, zus en migrant. Het historisch onderwerp is nog steeds zeer actueel en dit is de kant die Tinnemans wil belichten:
“Even though the majority of the 17th century letters arriving on my desk for transcription signal levels of upset by relatives and friends, such emotions were never taken into account as a genuine player in the concept of trading. The costing of trading goods would have looked very different if, right from the start, we would have applied mechanisms to quantify human distress and environmental impact as an expense into trading equations, inevitably resulting in some of those trading goods not being profitable enough to pursue.” – Jobina Tinnemans
Hierboven is A Hundred Thousand Good Nights pre-production trailer, duur ca. 2 minuten. De muziek is van het drieluik Songs That Never Come Ashore (2024) voor sopraan, piano en cello, wat Tinnemans geschreven heeft als pilot voor de opera.
Synopsis
It is the 17th century. We begin at the very moment that the main female character Catalina sets an unsteady foot off the gangplank on which she married a deckhand, just before the ship set sail. The inland wind from the North is smelling of a vastness that is startlingly unfamiliar.
What happens next is carried back to us by the wind from the West, in silent ink on paper. First-hand accounts of voices that, after all this time, will resonate with life.
Visueel Parallelplot
Parallel aan het hoofdverhaal speelt een woordeloos verhaal af, bestaande uit een choreografie van alledaagse huishoudelijke bezigheden met stoffen, lakens en papier die in eerste instantie weinig aandacht krijgt, totdat deze in de schijnwerper komt in een mondaine tegenstrijdigheid.
Hierboven: Turner Piece II (2020, still image) by Jobina Tinnemans, a large-scale mixed media sound art installation. Een fragment is te zien in de pre-production trailer. Dit werk maakt, onder andere, referenties aan Jasper Johns’ White Flag (1955). Mijn aanvullende interpretatie tot zijn concept “things the mind already knows” wordt verwerkt in het visuele parallelplot van de opera als tijdloze overbrugging van 400-jaar historie met het nu.
Luistervoorbeelden
Foto van een brief uit 1664 tijdens een opera research sessie in het Prize Papers archief in The National Archives, London (photo by the author).
Songs That Never Come Ashore (2024)
Commissioned by Simffoni Mara with a première performed by soprano Georgina Stalbow accompanied by David Pepper (piano) and Daniel Davies (cello) in Theatr Gwaun, Fishguard, September 22, 2024. Next performance October 18, 2025, at the Wexford Opera Festival, Ireland.
Drie liederen die geschreven zijn voor het kleine vissersstadje Fishguard aan de Ierse Zee in Wales, te weten ‘49 knots‘, ‘Write With the First‘ en ‘A Great Fire, But No Land‘. Deze songs gelden ook als pilot voor de opera.
De opnames zijn tijdens de live uitvoering gemaakt, niet te verwarren met een studio opname van optimale kwaliteit.
Voorbeeld van een citaat uit 1664
Het lied ‘Write With The First’ citeert uit een Prize Papers brief, waarin de Nederlandse schrijver zegt dat ze een stop maken in Dublin om paarden op te halen, wat betekend dat misschien één van de voorouders in het publiek dit schip gezien kan hebben. Het brengt deze Nederlandse-Amerikaanse geschiedenis opeens heel dicht bij deze gemeenschap in Wales en ons gezamenlijk internationaal erfgoed.
Hierboven staat “het is hier oock slecht ende de menschen die sterfen haestich in een dach oft 2 gesonten doodt”.
In de bladmuziek hieronder, op pagina 40, is deze zin verwerkt in de muziek: “things are also very bad here, people die fast, in two days the good are dead”.
Bladmuziek
Tremor (1962), by Bridget Riley
Riley [worktitle] – work in progress
Tinnemans’ nieuwe album Riley, voor piano, is een verkenning in grootschalige structuren die ons omringen in de natuur – oceanen, termiet hopen, visscholen en het weer – en die ons, mensen, leidden tot grootschalig denken, zoals bijvoorbeeld tijdens de Atlantische handel en, nu, met social media.
De kunstenaar Bridget Riley dient als inspiratie voor de geometrische gevoeligheid, het Fingerspitzengefühl, in deze pianomuziek, bestaande hoofdzakelijk uit arpeggios en systemen.
Dit album vertegenwoordigd de algemene muziekstijl waarin de opera ‘A Hundred Thousand Good Nights‘ geschreven zal gaan worden, het is al subtiel aanwezig in ‘Songs That Never Come Ashore’: de reisenden op een houten schip in de 17de eeuw waren omringd door de larger-than-life structuren in de woestheid van de zee, in hun angsten en in het immense van het heelal, zonder kompas. Tevens in de structuur van duizenden brieven van familieleden die over de Atlantische oceaan migreerden als origami trekvogels, papieren brieven, in, min of meer, dezelfde maat, materiaal en kleur.
Luisteren naar enkel korte voorbeelden van de werken in uitvoering
Detail van het schilderij ‘Boeket Bloemen in een Vaas‘ (1670) door Maria van Oosterwijck
Vanitas & Seven Sisters (2024)
Een album over de kracht van symboliek in een compositie en een exploratie in de vormentaal van de 17de eeuw.
Op dit album staat Vanitas, voor strijkkwartet, wat in vier werken de texturele symboliek van vier memento mori in een 17de eeuws ‘vanitas’ stilleven van Maria van Oosterwijck verkent.
Het werk ‘Seven Sisters‘ (2020-21), voor piano, gaat over verhalende symboliek in muziek. Deze zeven stukken geven een identiteit aan de Pleiades, de Seven Sisters, oftewel aan mythische vrouwen die in de legendes nogal wezenloos aangeduid worden, enkel door hun keuze in man en welke kinderen ze baarden. De werken geven een karakter aan de vrouwen, gebaseerd op een aardse leeftijd en op zusterlijke familiebanden.
Luisteren naar ‘Vanitas & Seven Sisters’ (2024)
Bladmuziek van ‘Vanitas‘
JOBINA TINNEMANS 